در فضیلــــت وآداب دعــــا
۱.استفاده نمودن از اوقات مناسب مانند:ماه رمضان،روز عرفه وشب آن وروز
جمعه و وقت سحر.
۲.استفاده نمودن ازاحوال مناسب مانند:درسجود ووقت جنگ با کفار،وقت
باران آمدن،وقت اقامه نماز،بعد ازنماز،وقت نازک بودن دل،و وقت نشستن
خطیب بین دو خطبه.
۳.رو به قبله نمودن،دست مقابل سینه وکف دست به طرف آسمان بازکردن وبه
رو کشیدن بعد از دعا.
۴.آواز زیاد بلند نکردن.
۵.برخود فشار نیاوردن برچگونگی دعا.
وبهتراست دعاهای که ازپیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم وارد شده خواندن یا
دعاهائی که در قرآن آمده.
۶.به درگاه خداوند نیایش کردن،وفقط ازاو طلبیدن بافروتنی وترس کامل از
خدای توانا(طلب دعای خیرازصالحین وازپدر ومادرسنت است).
۷.بسیاردعا خواندن وکمال اعتقاد به اینکه دعای اوقبول خواهد شد.
۸.هر دعائی را سه مرتبه تکرار نمودن.
۹.حمد وثنای خداوند و درود وسلام برپیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم درابتدا
و انتهای دعا.
۱۰.توبت ورجوع به خدا از گناهان،وحلال طلبیدن از کسانیکه حق آنها در
گردنمان است.
و از جمله شرطهای درست بودن دعاست:
۱.حلال بودن خوراک وپوشاک و مسکن.
۲. قطع علاقه ننمودن با خویشان ودوستان و مسلمانان.
۳. خوبیها طلب نمودن برای دنیا وآخرت،که هیچ بدی درست نیست انسان از
خدا بخواهد.
(مسئله)
امام غزالی رحمه الله تعالی می فرماید:اگر گفته شود:که هرچه نوشته شده
می شود ودعا خواندن هیچ فایده ای ندارد. باید دانسته شود که ازجمله نوشته ها
اینست که دعا بلاها ومصیبتها را از بین می برد ودعا سببی است در رد بلا و
وجود رحمت خدائی چنانکه سپرفولادی سببی است برای جلوگیری از رسیدن
نیزه وتیربه بدن و همانطور که آب سببی است برای روئیدن سبزیجات اززمین.
